درباره

یه پیشخوان، یه آدم پشتش.

دارمش از یه جمله‌ی ساده شروع شد: «هست؟» — «دارمش!» همون جوابی که از مغازه‌دار محل می‌شنوی. کاری که اینجا می‌کنم دقیقاً همونه: هر چیز دیجیتالی که تو ایران گرفتنش سخته، من از قبل گرفتمش و گذاشتمش رو پیشخون.

نه شرکتم، نه تیم بزرگ. یه سرویسم که قول داده هر سفارش یا تحویل بشه یا پولش برگرده — بدون بهانه و بدون گم شدن سفارش وسط راه.